Visid

De eerste lanceerdatum viel toevallig samen met mijn vakantie. Wegens problemen met de brandstoftank werd de lancering al tijdig uitgesteld. Jammer, maar ik ging wel gewoon naar het Kennedy Space Centre in Florida. En gelukkig zag ik de Discovery nog wel in beweging toen ie teruggerold werd naar de assemblagehal.





Twee weken eerder was ik in het Mission Control Centre in Houston, Texas. Hier worden de vluchten begeleid en de bemanning getraind. In Nederland had ik mij al opgegeven voor de mooiste rondleiding. Een vier uur durende tour onder leiding van een gepensioneerde NASA-fan. Zo eentje die in de jaren zestig buurman was van de befaamde Apollo-astronauten en mooie anekdotes kon vertellen.

Tijdens de rondleiding kwam Bill Foster nog even langs om vragen te beantwoorden en zijn zelf ontworpen herinneringsembleem te laten zien. Hij was een van de ground controllers die aanwezig was toen de Columbia ontplofte. Zie transcript





Bij mij in de groep zat een Texaanse man. Hij was zo'n trotse oorlogsveteraan met petje en al. Maar toen het over de Columbia ging sprongen de tranen in zijn ogen. Hij woont precies onder de terugkeerroute van de Shuttles en heeft ze bijna allemaal terug zien keren in de dampkring. Hij zag dus ook de Columbia boven zijn huis ontploffen.

NASA moet het nog tot zeker 2010 uitzingen met de vier bejaarde Shuttles. Het hele Shuttle-programma afblazen en alle energie en geld steken in het nieuwe ruimtevaartuig is nog geen optie. Het Internationale Space Station moet de komende jaren nog verder ontwikkeld worden met hulp van de vier pakezels Discovery, Atlantis, Endeavour en Enterprise.

Of zoals ze zeggen bij NASA: "Failure is not an option". Misschien moeten ze Lance na zijn wielercarriere maar inhuren.

Gordon Lightfoot