Won't you please take me along
I won't do anything wrong
Hey, Mr. Spaceman
Won't you please take me along for a ride
The Byrds
Als kleine jongen keek ik vaak naar boven. En naar beneden. Drollen, losse veters, geld en te vermijden randjes van tegels eisten ook gewoon hun tijd op. Recht vooruit heb ik eigenlijk nooit gekeken. Maar daar boven lag altijd een waarheid. Namen van sterren, beelden, planeten, manen en kometen werden al snel uit het hoofdje geleerd. Verrekijker en telescoop werden aan het oog gezet. Space Shuttles werden in elkaar gelijmd. En Lego zorgde voor bouwstenen voor futuristische ruimtevaartuigen. Later veranderde dit naar boven kijken in een naar boven lezen.
Maar de liefde voor het heelal en de ruimtevaart is nooit verdwenen. Ik ben in mei 'toevallig in de buurt' van Houston, Texas.
Dus deze rondleiding van het commando- en trainingscentrum van de NASA ga ik dan ook zeker nemen.
En ik hoop op een mooie uitsmijter: tussen 15 mei en 3 juni wordt er weer een Space Shuttle gelanceerd vanaf Cape Canaveral, Florida. Met een beetje geluk zie ik de oude Discovery weer de ruimte in gaan. Gisterochtend is ie alvast naar buiten gerold:
